Ben anlamıyorum kim bu sokak çocukları?Ya da kim kimsesiz bıraktı çocuk esirgemedekileri?Şu çocuk istismarı denilen saçmalık ne zaman biticek?Dayakla susturulanlar,cinsel istismara uğrayanlar,çalıştırılıp üzerinden para kazanılanlar,ihmal edilen onlar,sevgisizlikten ölen onlar,okutulmayanlar,kız olduğu için sevilmeyen,erkek olduğu için küçücük yaşında sorumluluk taşıyanlar,erkenden gelinlik giyenler çocuk,çocuk,çocuk,Kocaman ellerin altında ezilen çocuk.Bu sadece sıfır ve on sekiz yaş arası.Binlerce saçmalık,eziyet.Bir türlü bitmek bilmeyenler.Bir çocuk sevgiden başka ne isteyebilir ki?"Ben de burdayım" cümlesini kuramadığı için belki de çoğu zaman hiçe sayılan o.Sırf küçükken en yakınından,babasından şiddet gördüğü için ileride eşini ve çocuklarını dövüyorsa.Sırf küçükken "güçlü olan güçsüzü döver" düşüncesi dayatılan bir çocuk yaşlanınca annesine el kaldırıyorsa suçlu o mu?Ya da sokaklarda büyüyen çocuklar neden gelir dünyaya,onlar bütün bu acılara katlanmak için mi yaşıyor?yoksa ruh sağlığı bozulup sonra da kendine kıysın diye mi?kim bu sokak çocukları sokaklar mı doğurdu ki onları?sokaklar mı onların annesi babası?Sanırım tek suçlu bizleriz.Bizden kastım "geri kafalı" başlığı altındaki insanlar.Zaten insanlar yaymadı mı kötülüğü dünyaya?bugün bir cinayetin,bir hırsızlığın,bir kavganın sebebi içimizdeki öfkeler değil mi?Çocuk en saf haliyle gelir dünyaya,ağlamaktan ve gülmekten başka yapıcak hiçbir işi yoktur.Annesine muhtaçtır,babasına muhtaçtır,en önemlisi sevgiye muhtaçtır.Sokaklara,yurtlara değil.Yani diyeceğimiz o ki o kocaman ellerinizi çekin onların üstünden.Geri kafalı olmanın da lüzumu yok.O çocuğun karnı doyar elbet ama sevgiye aç kalacaktır hep.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder